ذى : صفت براى « ال » محلّا مجرور است . ان : شرطيّه . تناد : فعل مضارع معلوم ، مجزوم بان ، فعل شرط . او : عاطفه . تضف : معطوف است به « تناد » . اوجب : فعل امر ، فعل و فاعل ، جواب شرط . واو : عاطفه . فى غيرهما : مضاف و مضاف اليه ، مضاف مجرور ، متعلّق است به « قد ينحذف » . قد ينحذف : فعل و فاعل . ترجمه : و اگر علم بالغلبه منادى واقع شده يا اضافه گرديد پس واجب بدان حذف الف و لامش را و در غير ايندو مورد گاهى الف و لام حذف مىشود . شرح عربى : و بعض الاعلام ، المنقولة ، عليه دخلا للمح ما ، اى لاجل ملاحظة الوصف الّذى ، قد كان عنه نقلا كالفضل ، يسمّى به من يتفأل بانّه يعيش و يصير ذا فضل ، و الحارث ، يسمّى به من يتفأل بانّه يعيش و يحرث ، و النّعمان . فذكر ذا ، اى ال ، و حذفه ، بالنّسبة الى التّعريف سيّان . ترجمه و شرح : دخول الف و لام لمحيّه بربرخى اعلام منقوله مصنّف گويد : و بربرخى اعلام الف و لام داخل شده و منظور از ادخال آن اشاره بمعنائى است كه علم از آن نقل داده شده است مانند : الفضل و الحارث و النّعمان . شارح گويد : برخى از اعلام كه قبلا داراى معنائى بوده و از آن بعلميّت نقل داده شده‌اند گاهى مدخول الف و لام واقع شده تا بوسيله « ال » به معناى قبلى اشاره